5 แบรนด์เสื้อผ้าเด็ก สัมผัสนุ่ม สบาย ไม่ระคายเคืองผิว

Nov 30, 2020 | ข่าวสาร และกิจกรรม

คุณพ่อและคุณมือใหม่ทั้งหลาย คงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเวลามีลูกน้อย ต้องดูแลทะนุถนอมลูกน้อยอย่างดี ไม่ให้โดนอะไรที่จะมาทำร้ายหรือทำอันตรายลูกของเราได้ ไม่ว่าจะเรื่องใด ๆ ก็ตาม มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้เรื่องอื่น ๆ เลยก็คือ เสื้อผ้าของลูกเรา ที่ใส่แล้วจะต้องใส่สบาย มีเนื้อผ้าที่ไม่ทำให้ผิวอันบอบบางของลูกระคายเคืองได้ จึงต้องหาเสื้อผ้าที่ดี มีคุณภาพ เพื่อความปลอดภัยของลูก ๆ วันนี้เรามี 5 แบรนด์เสื้อผ้าเด็กที่มีสัมผัสนุ่ม สบาย ไม่ระคายเคืองผิว มาแนะนำสำหรับคุณพ่อและคุณแม่มือใหม่ มีแบรนด์อะไรบ้าง ไปดูกันเลย 

1. Enfant

เสื้อผ้าแบรนด์ Enfant ให้สัมผัสนุ่ม ใส่สบาย มีคุณสมบัติพิเศษในการปกป้องผิวที่บอบบางของลูกน้อย ให้ผิวสุขภาพดี สบายตัว อารมณ์ดี เสริมสร้างการมีพัฒนาการที่ดี ด้วยนวัตกรรม อองฟองต์ คอตตอน พลัส (Enfant Cotton Plus) เนื้อผ้าเส้นใยสุดพิเศษ 

2. Absorba 

ด้วยนวัตกรรม Natural soft & Shine จากแบรนด์ Absorba ไม่ทำให้ระคายเคืองผิว เสื้อผ้าผลิตจากผ้าฝ้ายพีม่า ซึ่งเป็นใยฝ้ายที่ดีที่สุดไม่ผ่านการตกแต่งจากสารเคมี จึงมั่นใจได้ว่าถ้าได้สวมใส่ให้กับลูกน้อยแล้ว ปลอดภัย ไม่ระคายเคืองแน่นอน 

3. Disney Baby 

อีกหนึ่งแบรนด์ยอดนิยมที่ลูกน้อยต้องยิ้ม เพราะเนื้อผ้า Cotton 100 เปอร์เซ็นต์ที่เนื้อผ้าสัมผัสนุ่มสบาย ยืดหยุ่นสูง ระบายอากาศได้ดีเยี่ยม ทำให้เวลาลูกน้อยสวมใส่แล้ว รู้สึกสบาย ไม่ระบายเคืองผิว แถมยังมีลายน่ารัก ๆ ให้เลือกเยอะด้วยละ 

4. Hudson Baby 

เสื้อผ้าเด็กสุดน่ารักแบบมีสไตล์จากอเมริกาที่ผลิตจากผ้า Premium Cotton ที่ให้สัมผัสที่นุ่ม สบายตัว ไม่อึดอัด ระบายอากาศได้ดี มีทั้งแบบกระดุมหน้าและชุดแบบบอดี้สูท บอกเลยว่าถูกใจลูกน้อยแน่นอน 

5. Uniqlo 

 มาถึงแบรนด์ที่ทุกคนต้องรู้จักอย่าง Uniqlo นั่นเอง โดยแบรนด์มี Uniqlo Baby Collection สำหรับเด็กโดยเฉพาะ มีหลากหลายรูปแบบ หลากหลายสไตล์ให้เลือกเลย โดยเนื้อผ้าเป็นผ้าคุณภาพดี มีความละเอียด เบาบาง ใส่แล้วไม่ทำให้ระคายเคืองผิว อีกทั้งยังมีความยืดหยุ่น เป็นอีกหนึ่งตัวเลือกที่ดีเลยละครับ 

เป็นอย่างไรบ้างครับกับ 5 แบรนด์เสื้อผ้าเด็กที่มีสัมผัสนุ่ม สบาย ไม่ระคายเคืองผิว ดูแล้วก็อย่าลืมไปหาให้ลูกน้อยใส่กันด้วยนะครับ เพื่อความปลอดภัยแด่ผิวอันบอบบางของลูก ๆ ของทุกคน หรือจะลองแวะมาดูที่ Kaidee Marketplace ก่อนก็ได้นะ เราก็มีชุดเด็กน่ารัก ๆ หลายแบบ หลายสไตล์ให้เลือกซื้อกันเยอะเลย

วิธีดีๆ ที่ช่วยให้คุณลืมแฟนเก่าที่เคยทำคุณเจ็บ

Nov 30, 2020 | ข่าวสาร และกิจกรรม

บางครั้งอะไรที่แย่ๆ ก็พังลงมาทับเรา เพื่อให้เรารื้อมันออกไป และสร้างสิ่งใหม่ที่ดีๆ ขึ้นมาแทนที่

ทุกการบอกลา ทุกคำบอกเลิกและทุกฉากจบในชีวิตจริงเจ็บปวดเสมอ ไม่ว่าคุณจะเคยรักเขามากขนาดไหน แต่เมื่อถึงวันที่ต้องลาจาก ทุกอย่างก็มลายหาย กลายเป็นเพียงอดีตและความทรงจำ

แต่สิ่งที่จะเจ็บปวดมากยิ่งกว่า คือการที่คุณไม่อาจลบภาพเขาคนนั้นออกไปได้ และความรู้สึกนั้นจะกัดกร่อนและกลืนกินคุณให้ยิ่งจมดิ่งไปพร้อมกับความเศร้านั้น

แล้วทำอย่างไรถึงจะลืม

แต่พอกันทีครับกับความรู้สึกแบบนั้น คงถึงเวลาแล้วที่คุณจะรักษาและเยียวยาทั้งจิตใจและร่างกายของคุณให้กลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง หรือกลายเป็นคนใหม่ที่ดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ ผมและ Kaidee Blog ได้คว้าเอาวิธีการลืมคนที่เคยรัก เรียกให้สั้นว่า “แฟนเก่า” ซึ่งอิงตามหลักจิตวิทยาและวิทยาศาสตร์ พร้อมบอกวิธีการเบ็ดเสร็จให้ทุกคน

“ลืมไม่ได้ ก็ให้มันรู้ไป”

ถึงเวลาแล้วนะ ที่คุณต้องรักตัวเองให้มากขึ้น

“เรียนรู้ที่จะรักตัวเองให้ได้ ก่อนที่จะไปรักใครคนอื่น” เอาเข้าจริงแล้ว ประโยคนี้ค่อนข้างจริงเลยทีเดียว

เพราะการที่คุณมีความรักและความปรารถนาดีให้กับตัวเอง คุณจะเห็นค่าของตัวเองมากขึ้น คุณไม่ต้องพึ่งพาความรักจากคนอื่นๆ คุณไม่ต้องหวังพึ่งใครสักคนให้เข้ามาเติมเต็มชีวิตของคุณ เพราะคุณสามารถทำมันได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องกลัวว่าวันหนึ่ง ใครสักคนจะหายไป เพราะความสุขเกิดจากตัวของคุณเองอยู่แล้ว

ลองมองหาข้อดีในตัว ด้วยการเขียนจุดเด่นหรือความเก่งของเราสัก 20 ข้อ (เขียนต่อไปเรื่อยๆ หากเขียนได้) เพื่อให้คุณรับรู้ถึงสิ่งดีๆ ที่คุณมี เพื่อให้หันมารู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น และเพื่อให้รู้ว่าคุณมีดีขนาดไหน และใครคนนั้นคิดผิดเพียงใดที่ทิ้งคุณไป

เราอย่ากลับมาเจอกันอีกเลย

สมองของเรามีการทำงานที่ซับซ้อน บางทีก็เกินกว่าที่เราจะเข้าใจ เมื่อเราได้เห็น ได้เจอหน้าหรือได้พูดคุยกับแฟนเก่าของเรา สมองเจ้ากรรมจะทำหน้าที่เป็นพนักงานเก็บภาษีย้อนหลังที่ขุดความทรงจำระหว่างเราและแฟนเก่าออกมาให้เราจำได้อย่างไม่สิ้นสุด

กิจกรรมที่เคยทำร่วมกัน เวลาที่เคยมีให้กันในวันหยุด ความสุขเมื่อตอนหน้าหนาวที่แล้ว หรือแม้แต่กระทั่งคำทักทายติดปากของเขา ที่ตะกี้เขายังพูดกับเราอยู่เลย

โอ้ละหนอ แล้วอย่างนี้มันจะไปลืมได้ไหมเล่า ทางที่ดีที่สุดคือการปิดกั้นการพบเจอ การมีปฏิสัมพันธ์กับแฟนเก่าของคุณให้มากที่สุด ไม่ต้องพยายามไปเดินตามสถานีรถไฟฟ้าที่เคยกลับด้วยกันบ่อยๆ ด้วยความหวังที่ว่าจะได้สบตาเขาอีกสักครั้งเลยนะ พอพอเถอะควรพอได้แล้ว

แล้วก็อย่าคิดว่าไม่รู้นะ บางทีคุณก็จะมีพฤติกรรมเผลอๆ เช่นเผลอพิมพ์ชื่อเฟสบุ๊คของเขาลงในช่องค้นหา (ทั้งๆ ที่ชื่อของเขายาวมาก) และก็เผลอกดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของเขา เผลอดูว่าเขาทำอะไรอยู่ หน้าที่การงานเป็นอย่างไร น้ำตาตกในโพสต์ระบายบนหน้าเฟสเหมือนกันหรือเปล่านะ

ดูไปก็เท่านั้นครับ มีแต่จะทำให้คุณเศร้าโศกมากยิ่งขึ้น ถ้าเลิกรากันแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณควรทำคือ อันเฟรนด์แฟนเก่าครับ รู้ว่ามันอาจจะยากและดูโหดร้าย แต่เชื่อเถอะ ว่ามันจะเป็นหนทางที่ดีต่อตัวคุณเอง

หยุดสร้างหนังภาคต่อในหัวได้แล้ว

หลายครั้งที่ความเจ็บปวดและความเสียใจจะกลายเป็นผู้กำกับ พวกเขาทั้งสองจะสร้างฉากจบอีกแบบขึ้นมาในหัวของเรา เป็นฉากจบที่แฮปปี้เอนดิ้ง เป็นแบบที่เราอยากจะให้เป็น หรืออย่างน้อย “ควรจะเป็น”

“ถ้าเรารับโทรศัพท์เร็วขึ้นกว่านี้อีกนิดนึง เขาจะโกรธเรานานขนาดนั้นไหม” “ถ้าเรายอมไปกินข้าวกับเขาวันนั้น เขาคงไม่พูดถึงเรื่องนี้ วันที่เราเลิกกัน” หรือ “ถ้าวันนั้นเราไม่วู่วาม …….”

หยุดผู้กำกับสองคนนี้ให้ได้ครับ เพราะคิดไปก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรที่มันเกิดขึ้นแล้วได้ ซ้ำจะทำให้คุณเจ็บปวดกับฉากจบหลากรูปแบบที่ฉายผ่านสมองของคุณอีกต่างหาก ถ้าในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าแก้ไขอะไรไม่ได้อีกต่อไป ก็จงอยู่และมีความสุขกับปัจจุบันจะดีกว่านะครับ

กินของที่มีประโยชน์ เพิ่มตารางการออกกำลังกายให้ตัวเอง

เชื่อหรือไม่ ว่าการทานอาหารครบถ้วนและมีประโยชน์ช่วยให้คุณหายเศร้าได้เร็วขึ้น มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งที่พบว่าการรับประทานอาหารที่มีสารเซโรโทนิน (Serotonin) จะช่วยลดความเสียใจของเรา เพราะยิ่งมีสารเซโรโทนินในร่างกายมากเท่าไร เราจะยิ่งรู้สึกมีความสุขมากขึ้น

อาหารที่อุดมไปด้วยสารเซโรโทนินก็มีมากมายหลายชนิดเช่นเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะเนื้อไก่ กล้วย นม ชีส ไข่ โยเกิร์ต รวมถึงพืชตระกูลถั่วต่างๆ

และจะวิเศษมาก หากคุณตัดสินใจเพิ่มตารางการออกกำลังกายให้ตัวเอง เพราะนอกจากการออกกำลังกายจะช่วยให้คุณสามารถควบคุมน้ำหนักและรูปร่างได้แล้ว ยังช่วยกระตุ้นให้ร่างกายปล่อยสารที่ทำให้คุณรู้สึกผ่อนคลาย เบาสบายและปลอดโปร่งมากขึ้นอีกด้วย

หากไม่รู้จะเริ่มออกกำลังกายอย่างไร ลองเริ่มจากการเดินภายในละแวกบ้านดูครับ ขอแค่วันละ 15 นาที ก็จะช่วยให้คุณสลัดความคิดเพ้อๆ ออกไปได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

ออกไปทำอะไรใหม่ๆ กับคนใหม่ๆ ดู

ในช่วงเวลาที่คุณเพิ่งกลับมาอยู่คนเดียวใหม่ คุณอาจเลือกที่จะเก็บตัวอยู่ภายในบ้าน ไม่อยากออกไปสุงสิงหรือสังสรรค์กับใคร แต่การอยู่คนเดียวหลังจากการเลิกรา ก็อาจทำให้รู้สึกหมองเศร้าจนฟุ้งซ่านได้

เวลาแบบนี้เป็นช่วงเวลาที่คุณควรออกไปพบปะเพื่อนฝูง พวกเขาอาจเป็นคนที่คุณไม่ค่อยได้ใช้เวลาอยู่ด้วยในตอนที่ยังอยู่ในความสัมพันธ์ หรือแม้กระทั่งออกไปพบเจอผู้คนใหม่ๆ เพื่อขยายวงสังคมให้กว้างขึ้น

นอกจากนี้ นี่ยังเป็นช่วงเวลาแห่งการค้นหาสิ่งที่คุณชอบ หรือกลับไปทำงานอดิเรกที่คุณรักอีกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการเล่นกีฬากับเพื่อนหลังเลิกงาน การนัดเพื่อนไปเดินห้างชอปปิ้งในเย็นวันศุกร์ หรือการเขียนบทความนอกเวลาลงเพจส่วนตัว เป็นกิจกรรมอะไรก็ได้ที่ในตอนนี้ คุณมีเวลามากพอที่จะทำ

การได้ทำอะไรสักอย่าง (หรือหลายอย่าง) จะทำให้เราสามารถเอาตัวเองออกมาจากความเศร้าที่เผชิญอยู่ และทำให้จิตใจไม่ฟุ้งซ่าน อีกทั้งยังเป็นการเพิ่มความรู้สึกดีๆ ที่คุณควรมีต่อตัวเองให้มากขึ้น

ถ้าเธอคิดจะลืมเขา ลองทิ้งของๆ เขาไปก่อนไหม

“ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม”

ผิดถนัดครับ ลบ (หรือทิ้ง) ช่วยให้เราลืมสิ่งแย่ๆ ได้ดีทีเดียว ผมจะอธิบายให้ฟังง่ายๆ ครับ หลายคนกลัวผี และเรารู้ว่าผีมักมากับความมืด เราจึงกลายเป็นคนกลัวความมืดไปโดยปริยาย

ความผูกพันในความรักก็เช่นกันครับ หากคุณเคยได้รับของขวัญจากเขา เป็นตุ๊กตาหมีสีขาวขนนุ่มตัวใหญ่ คุณจะรักเจ้าหมีตัวนี้มากเป็นพิเศษ เพราะมันเป็นตัวแทนของคุณกับเขา กอดเจ้าหมีก็เหมือนได้กอดเขา

แต่เมื่อเลิกกัน ของแทนใจก็กลายเป็นมีดแทงอก เพราะคุณผูกเจ้าหมีตัวนั้นกับภาพจำระหว่างคุณกับเขาไปแล้ว ยิ่งเห็นตุ๊กตาหมีสีขาวขนนุ่มตัวใหญ่ที่มุมห้องนอน ก็จะมีแต่ทำให้คุณคิดถึงวันเก่าๆ และทำให้คุณเศร้าหนักกว่าเดิมไปอีก

เพราะฉะนั้น เอาของที่เคยเป็นของกันและกันไปทิ้งเถอะครับ อย่าให้ “ผี” ยังหลอกหลอนคุณได้ เพียงเพราะคุณยังอยู่กับ “ความมืด” เลย

หากไม่รู้จะเอาของๆ แฟนเก่าไปทิ้งที่ไหน แต่มั่นใจว่าของเหล่านั้นยังมีประโยชน์อยู่ (แค่ไม่ใช่กับเรา) ก็เอาไปวางขายที่เว็บไซต์ขายของ “ดีๆ” อย่าง Kaidee Marketplace สิ รับรองว่าแฟนเก่าก็ลืม เงินก็มีอีกต่างหาก

สักวันคุณจะลืมความเจ็บนี้ไปเอง

แน่นอนครับ ผมไม่ได้คาดหวังให้คุณลืมความเจ็บปวดไปได้ในชั่วข้ามคืน แต่สิ่งที่อยากจะบอกคือ ถ้าคุณอยากหายจากอาการบาดเจ็บ (จากการอกหัก) คุณต้องกล้าที่จะรักษาตัวเอง กล้าที่จะเผชิญกับความเป็นจริง เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวครับ สักวัน ไม่ช้าก็เร็ว คุณจะลืมความเจ็บปวดนี้ไปเอง

วิถีสาย Minimalism คืออะไร และหากอยากเป็นต้องทำอย่างไร

Nov 30, 2020 | ข่าวสาร และกิจกรรม

คำว่า Minimalism หรือวิถีแบบมินิมอลอาจจะเคยผ่านตาผ่านหูใครหลายคนมาบ้างไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา ที่เราสามารถพบเห็นคำนี้ ได้ตามป้ายสินค้าจากร้านขายอุปกรณ์ตกแต่งบ้าน หรือร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์จากญี่ปุ่นหรือเกาหลี

อีกทั้งกระแสการจัดแต่งบ้านแบบมินิมอลเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น จากการโด่งดังขึ้นมาของกูรูการจัดบ้านอย่าง มาริเอะ คนโดะ ด้วยการที่เธอนำวิถีแบบมินิมอลมาปรับใช้กับที่อยู่อาศัยและที่ทำงานได้อย่างลงตัว (ลองค้นหาคำว่า KonMari ดู) 

แต่ที่จริงแล้ว วิถีมินิมอลไม่ใช่การจัดบ้าน จัดสวนหรือแนวทางการแต่งตัวแต่เพียงอย่างเดียว แต่คำๆ นี้ยังแฝงความหมายสุดลึกซึ้งเอาไว้อีกด้วย ซึ่งเป็นรูปแบบการใช้ชีวิตที่ปรับใช้กับตัวเราเอง และอาจก่อให้เกิดประโยชน์อย่างมหาศาลเลยทีเดียว

เพราะวิถีแบบมินิมอลคือ วิถีที่อาจจะทำให้เราพบความสุขที่เราตามหา จากการ “มีให้น้อยลง”

วิถีมินิมอลคืออะไร

“มีให้น้อยลงและใช้ชีวิตให้มากขึ้น”

วิถีแบบมินิมอลคือความตั้งใจในการดำเนินชีวิตด้วยการเป็นเจ้าของสิ่งของต่างๆ ให้น้อยที่สุด หรือมีเท่าที่เราจำเป็นจะต้องใช้ ไม่สำคัญว่าคุณจะมีสิ่งของไว้ในครอบครอง 9 หรือ 99 อย่าง หลักการสำคัญคือ คุณจะต้องใช้สิ่งของเหล่านั้นเป็นประจำ และสิ่งของนั้น จะต้องมีความสำคัญและจำเป็นต่อการใช้ชีวิตของคุณจริงๆ

การใช้ชีวิตแบบมินิมอลจึงไม่ใช่การเอาโทรทัศน์ รถหรือบ้านทั้งหลังไปขาย แล้วย้ายไปอยู่อพาร์ทเมนต์เล็กๆ ที่ไม่มีอะไรในนั้นเลย แต่มันคือกระบวนการเรียนรู้ว่าอะไรสำคัญต่อการใช้ชีวิตของคุณอย่างแท้จริง

เพราะการทำเช่นนั้นมอบประโยชน์หลายอย่างให้กับคุณ การมีของน้อยลงหมายถึงการใช้เวลาเพื่อดูแลรักษาของเหล่านี้น้อยตามลงไป เราไม่ต้องเสียแรงในการหยิบมันมาทำความสะอาด ไม่ต้องเสียเวลาจัดหาที่วางใหม่ และไม่ต้องเสียสุขภาพจิตจากการต้องทนเห็นบ้านตัวเองในสภาพที่ ถ้าหนูมาอยู่ก็คงไม่ประทับใจเท่าไร

ความ “น้อยสิ่ง” ทำให้เราไม่ต้องใช้เงินมากเท่าที่เคย ทำให้เราประหยัดขึ้นได้มากขึ้น อีกทั้งการที่เราไม่ต้องการสิ่งของยังหมายถึงการที่คุณไม่ต้องดิ้นรนหาเงิน เพื่อวัตถุประสงค์ของการ “ครอบครอง” แต่เพียงอย่างเดียว

และวิถีแบบมินิมอลยังสอนให้รู้จักชีวิตที่เป็นอิสระมากขึ้นอีกด้วย เรามักคิดว่าเราไม่สามารถอยู่ในโลกที่ไม่มีโทรศัพท์มือถือได้อย่างแน่นอน จนวันที่เราออกเที่ยวไปในท่ามกลางธรรมชาติสีเขียวและลมหนาว ไปในที่ๆ ไร้สัญญาณโทรศัพท์ ที่ๆ สมาร์ทโฟนเป็นเพียงกล่องสี่เหลี่ยมกระพริบได้ เราจึงได้คำตอบว่า

“ก็อยู่ได้นี่นา แถมยังสนุกกับบรรยากาศตรงหน้ามากกว่าเดิมด้วย”

สู่ความเป็นมินิมอลอันไกลโพ้น

เมื่ออ่านมาจนถึงตรงนี้ หลายคนอาจกำลังส่ายหน้าแรงๆ และบอกกับตัวเองว่าวิถีแบบมินิมอลยากเย็นเกินกว่าจะทำตาม แต่สิ่งที่หลายคนคาดไม่ถึงคือ วิถีมินิมอลมีวิธีการเริ่มต้นที่ง่ายกว่าที่คิด

กำหนดความเป็นมินิมอลของคุณเอง

วิถีแบบมินิมอลไม่ใช่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงหรือเกิดขึ้นได้ชั่วข้ามคืน แต่เป็นลักษณะนิสัยที่ผ่านการทำความเข้าใจและฝึกฝนมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งแต่ละคนมีความเข้าใจและการปฎิบัติที่แตกต่างกัน

ให้คุณลองพิจารณาถึงหน้าที่การงาน วิถีชีวิตประจำวัน คนรอบข้างและลักษณะภายในบ้าน รวมถึงความต้องการในชีวิตและเป้าหมายที่คุณไล่ล่า เพื่อสร้างวิถีแบบมินิมอลของตัวคุณเองขึ้นมา

แม้ว่าความเป็นมินิมอลคือการเป็นเจ้าของให้น้อยเข้าไว้ แต่คุณไม่มีความจำเป็นต้องทิ้งรถบังคับ 16 คันที่คุณสะสมมาด้วยความยากเย็นไป แต่คุณต้องพิจารณาว่าอะไรกันแน่ ที่สำคัญกับตัวคุณจริงๆ ก็เท่านั้น

ล้างกระดานเพื่อเริ่มต้นใหม่

ภายในบ้านของเรามี “ขยะ” หรือสิ่งที่เราไม่ได้ใช้ประโยชน์ในปัจจุบัน และแทบจะไม่มีโอกาสได้ใช้ประโยชน์อย่างแน่นอนในอนาคต เป็นสิ่งของที่ในบางครั้ง เราก็หลงลืมถึงการมีอยู่ของมันไปอย่างสิ้นเชิง

ผมกำลังพูดถึงลังกระดาษที่วางระเกะระกะข้างๆ ที่จอดรถ กล่องใส่รองเท้าที่วางสุมกันบนขั้นบันได หรือเศษกระดาษจากที่ทำงานเก่าเมื่อ 4 ปีก่อน

ขยะเหล่านี้เป็นสิ่งที่พวกเราแทบไม่ต้องตั้งคำถามถึงความจำเป็นเลยแม้แต่น้อย ถ้าอยากเริ่มต้นวิถีแบบมินิมอลอย่างมีประสิทธิภาพ ลองจัดการกับขยะเหล่านี้เป็นขั้นตอนแรกทันที

ไม่ใช้ ต้องทิ้งสถานเดียว

เมื่อเราจัดการกับขยะในข้อแรกแล้ว เราลองสำรวจภายในบ้านเพื่อหาว่ามีสิ่งของใดบ้างที่คุณแทบไม่ได้นำมาใช้งาน หรือแม้แต่แตะต้องเลย เพราะอย่างที่ได้กล่าวไป วิถีแบบมินิมอลคือ การเป็นเจ้าของสิ่งของที่มีความจำเป็นและความหมายต่อตัวเราเองจริงๆ

หากคุณไม่ได้แตะสิ่งของชิ้นไหนเป็นเวลาเกินกว่า 6 เดือน มันก็อาจเป็นเวลาที่เหมาะสมที่คุณควรจะจัดงานเลี้ยงอำลาให้กับของชิ้นนั้น คุณอาจพิจารณาที่จะทิ้งหรือส่งต่อของชิ้นนั้นให้กับผู้อื่น ผู้ที่มองเห็นและสามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งของเหล่านั้นได้จริงๆ

ในกรณีที่เป็นของใช้ตามฤดูกาลเช่น เสื้อคลุมกันหนาวหรือชุดบิกินี่ชายหาด แม้ว่าจะไม่ได้ใช้เป็นเวลานาน แต่คุณรู้ว่า คุณจะมีโอกาสได้ใช้ของเหล่านี้เมื่อถึงเวลา คุณอาจจัดเก็บมันไว้ในกล่องเก็บของ หรือพับเก็บไว้ด้านในของตู้เสื้อผ้า เพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้สอยในชีวิตประจำวันของคุณให้มากขึ้น และเมื่อถึงเวลาต้องใช้งานของเหล่านั้น ก็ค่อยนำมันออกมาวางไว้ตามเดิม

หยุดการนำเข้าสินค้าและสิ่งของ

ไม่มีประโยชน์เลย หากคุณทิ้งสิ่งของที่ไม่มีความจำเป็นและจัดเก็บบ้านอย่างเป็นระเบียบ แต่กลับไ่ม่ละความพยายามในการซื้อของมาเติมเป็นประจำ

หากต้องการจับจ่ายใช้สอยหรือมอบของรางวัลให้กับการทำงานหนักของตัวเอง คุณอาจลองคิดทบทวนเป็นเวลา 1-2 วัน ถ้าความต้องการซื้อของชิ้นนั้นยังไม่หมดไป ก็แปลว่าไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบเวลาเห็นป้ายลดราคาแต่อย่างใด

แต่ถึงกระนั้น เราก็ไม่อาจแน่ใจว่าของที่ซื้อมาจะมีประโยชน์ในระยะยาวกับเราหรือไม่ คุณควรไตร่ตรองว่าคุณจะใช้ของที่ซื้อมาอย่างไร หรือสิ่งของนั้นมีความจำเป็นในบ้านมากเท่าใด

ยิ่งไปกว่านั้น หากคุณซื้อของชิ้นใหม่ (ที่ผ่านการไตร่ตรองโดยละเอียดแล้ว) เข้าบ้าน คุณควรเลือกสิ่งของที่ใกล้เคียงเพื่อทิ้งหรือนำไปบริจาคเช่น ถ้าคุณซื้อเสื้อตัวหนึ่ง คุณจะต้องหาเสื้อเก่าในตู้เสื้อผ้า 1 ตัวไปบริจาคเสียก่อน ซึ่งถือเป็นการทำให้จำนวนของใช้ในบ้านคงที่อยู่อีกด้วย

หากเป็นสิ่งของทางใจ ให้ถามคำถามตัวเอง

เป็นเรื่องปกติที่เราจะมีความผูกพันกับสิ่งของใดสักชิ้นเป็นพิเศษ แม้ว่ามันไม่สามารถใช้งานอะไรได้ แต่มีคุณค่าทางจิตใจเกินกว่าจะตีราคา อาจเป็นนาฬิกาทรายที่คุณเคยได้รับจากรักครั้งแรก อัลบั้มรูปครอบครัว หรืออาจเป็นแก้วน้ำธรรมดาที่คุณโปรดปราน

คุณไม่จำเป็นต้องทิ้งของที่กล่าวมาเลยแม้แต่น้อย เพราะคุณเห็นถึงความสำคัญและมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นสิ่งของเหล่านี้ แต่หากคุณไม่แน่ใจกับสิ่งของชิ้นอื่นๆ ว่าควรทิ้งหรือเก็บไว้ อาจจะมีโอกาสได้ใช้หรือไม่ก็เป็นสิ่งของที่ตั้งวางนิ่งๆ ในบ้านต่อไป

คุณอาจเริ่มต้นตั้งคำถามง่ายๆ เพื่อพิจารณาว่าคุณควรทิ้งของชิ้นนั้นไปหรือไม่ คำถามเช่น

“ของชิ้นนี้มีประโยชน์ต่อฉันบ้างหรือเปล่า”

“ถ้าหากฉันทิ้งของชิ้นนี้ไป จะมีสิ่งของใดทดแทนได้หรือไม่”

“ฉันมีความผูกพันกับของชิ้นนี้หรือมีความสุขกับมันหรือเปล่า”

คำตอบของคำถามเหล่านี้จะเป็นตัวบ่งบอกว่าของชิ้นนี้สำคัญหรือจำเป็นกับคุณหรือไม่ และคุณควรจะทำอย่างไรกับมัน

วิถีมินิมอลไม่จำเป็นต้องฝืน

การใช้ชีวิตด้วยวิถีแบบมินิมอลไม่ใช่การที่เราพยายามยัดกฎระเบียบที่เราไม่ต้องการให้กับตัวเอง แต่เป็นการปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้ชีวิตให้รอบคอบมากยิ่งขึ้น เป็นการย้ำเตือนตัวเองให้หันกลับมาใส่ใจสิ่งรอบตัวมากขึ้น

อีกทั้งวิถีแบบมินิมอลคือการพิจารณาว่า ของชิ้นไหนสร้างคุณค่าและประโยชน์ให้กับเราอย่างแท้จริง และอะไรบ้างที่หากไม่มีอยู่ เราก็ไม่ได้รู้สึกว่าเสี้ยวชีวิตของเราจะหายตามไป วิถีแบบมินิมอลคือความคิดที่ตระหนักได้ว่า การลดสิ่งของที่รอบล้อมตัวเรา คือการเพิ่มและการเติมเต็มให้กับชีวิตของเรา

“เพราะความเรียบง่าย คือความซับซ้อนที่สวยงามที่สุด”

หากใครอยากลองเริ่มวิถีชีวิตแบบมินิมอล และอยากลดข้าวของเครื่องใช้กระจุกกระจิกภายในบ้าน เพราะคิดว่าของเหล่านั้นอาจเป็นประโยชน์กับคนอื่นๆ ลองแวะเข้ามาที่ Kaidee Marketplace เพื่อวางขายสินค้าที่คุณต้องการได้เลย เป็นการลดสิ่งของไม่จำเป็นในชีวิต และเพิ่มเงินในกระเป๋าและความสุขของตัวคุณเองอีกด้วย