รีวิวภาพยนตร์ I Care a Lot: แคร์จนได้ดี

Mar 30, 2021 | ข่าวสาร และกิจกรรม

“I Care A Lot” เพราะในโลกนี้มีคนอยู่ 2 จำพวก พวกที่ยอมแพ้เวลาเกิดปัญหากับคนที่สู้ยิบตาแบบไม่แกตายก็ฉันตาย มาร์ล่าเป็นคนหนึ่งที่อยากชนะความโหดร้ายในโลกทุนนิยม ง่าย ๆ สั้น ๆ คือ

นั่นคือคำที่ มาร์ล่า เกรย์สัน (แสดงโดย Rosamund Pike) เจ้าแม่สูบเงินจากคนชราได้พูดไว้ในเรื่อง 

หนังเรื่องนี้เกี่ยวกับนักธุรกิจสาวพราวเสน่ห์ ฉากหน้าเป็นแม่พระใจบุญคอยรับดูแลผู้ป่วยและคนชราให้เข้าไปอยู่ในบ้านพักคนชราสุดหรูเพราะเธอนั้นแสนจะ “แคร์” 

แต่เบื้องหลังแล้วใครจะรู้ว่าเธอ “เฟค” ตัวแม่ เพราะเธอวางแผนควบคุมตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ คือควบคุมตั้งแต่ใบวินิจฉัย (ปลอม ๆ) ของแพทย์ จนถึงผู้อำนวยการบ้านพักคนชรา 

หลายคนอาจคุ้นหน้านักแสดงคนนี้จากบทสาวจิตปาดคอโหดจากเรื่อง Gone Girl ที่ทำให้หลายคนติดภาพความร้ายกาจทางการแสดง และหลังจากนั้นบทที่เธอได้รับก็หนีไม่พ้นสาวโหดตลอดมา

ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายทาง Netflix ได้เพียงไม่กี่สัปดาห์แต่ก็สามารถกวาดคะแนนจากนักวิจารณ์หนังใน Rotten Tomatoes ไปถึง 80% ซึ่งถือว่าเป็นคะแนนที่เยี่ยม

แต่ใครจะรู้ว่าเบื้องหลังพล็อตสนุกสุดป่วงนั้น จะซ่อนไปด้วยความหมายแฝงและเสียดสีสังคมอย่างเจ็บแสบ ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องความยุติธรรม การต่อต้านปิตาธิปไตย ไปจนถึง LGBTQ พร้อมแล้วตามเราไปเจาะลึกกันเลย!

Capitalism: การเอาชนะสังคมทุนนิยมของมาร์ล่า เกรย์สัน

ในเรื่องนี้แฝงไปด้วยการต่อสู้ในโลกทุนนิยมที่กดขี่อเมริกันชนคนธรรมดาที่ไม่มีวันรวยและประสบความสำเร็จหากไม่ถูกหวยหรือมีต้นทุนมาก่อน และหากดูจากข้อมูลทางสถิติ เราจะรู้ว่ามีกลุ่มคนเพียงแค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่ร่ำรวย 

ส่วนฐานพีระมิดอย่างเรา ๆ ก็ทำงานวันแล้ววันเล่า เพื่อเอากำไรให้นายทุนไปเสวยสุข ทำงานหนัก 5 วัน เพื่อแลกกับเวลาส่วนตัวเพียง 48 ชั่วโมง มาร์ล่ารู้ซึ้งถึงจุดนี้ดีจึงหาช่องโหว่ของกฎหมายหาทางเอาเปรียบคนแก่ที่เกษียณและใช้ชีวิตบนเงินเก็บ

เพราะโลกสอนให้เธอร้าย เธอจึงต้องสวมหน้ากากนักบริหารจัดการทรัพย์สินที่แสนดีและห่วงใยคนชรา เมื่อจัดแจงส่งคนเหล่านั้นเข้าบ้านพักคนชราได้ มาร์ล่าก็เสวยสุขบนกองเงินเกษียณของพวกเขาแถมยังให้ส่วนแบ่งกับแพทย์และบ้านพักคนชรา เอาเป็นว่า ทำกันอย่างครบวงจร

Justice vs Injustice: เส้นกั้นบางๆ ที่หายไประหว่างความยุติธรรมและอยุติธรรม

หลายคนอาจสงสัยว่าแล้วมาร์ล่าทำได้ยังไง กระบวนการยุติธรรมหายไปไหน คำตอบอยู่ที่ว่า กระบวนการยุติธรรมก็มีส่วนน่ะสิ! เพราะอเมริกามี Guardian Law หรือ กฎหมายการแต่งตั้งผู้ปกครองทรัพย์สิน ในกรณีที่เจ้าของทรัพย์สินชราภาพ และไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้ แค่เธอเฟคใบวินิจฉัยจากหมอว่าคนแก่นั้นช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แล้วทั้ง ๆ ที่เขาแข็งแรงดี แล้วยื่นขอต่อศาล แค่นั้นก็จบเรื่อง

เพราะแม้ว่ามีคนธรรมดาที่คิดจะสู้ในชั้นศาลเพื่อนำครอบครัวของตัวเองคืนกลับมา แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะท่าทางน่าเชื่อถือและชั้นเชิงการพูดการจาที่เรียกได้ว่าลิ้นสองแฉกของมาร์ล่าได้

มีอีกซีนหนึ่งที่เราคิดว่าเส้นกั้นความดีความเลวมันเบลอจนแทบแยกไม่ออก นั่นก็คือตอนที่มาร์ล่ารู้แล้วว่าเธอไปเจอตอใหญ่เข้า เพราะคนแก่ที่เธอเพิ่งไปเอาตัวมาดันเป็นแม่ของเจ้าพ่อรัสเซีย😱!!!

แล้วเรื่องราวก็ไปไกลเกินคาดเพราะมาเฟียทำทุกวิถีทางเพื่อเอาแม่กลับมา 

นักธุรกิจคนหนึ่งก็ร้าย มาเฟียคนหนึ่งก็เลว พอมาฟาดฟันกัน พยายามฆ่ากันและกัน ทำเอาเราเลือกไม่ถูกว่าควรเชียร์ให้ใครมีชีวิตรอดดี เพราะไม่มีใครขาวสะอาดหรือดำบริสุทธิ์ มีแต่สีเทาเท่านั้น 

เปรียบเหมือนเสือสองตัวสู้กัน หากเราเป็นแกะที่เป็นเหยื่อในการต่อสู้ทางธุรกิจครั้งนี้ ไม่ว่าผลจะออกมายังไง แกะก็ถูกกินอยู่ดี จึงถือว่าเป็นประเด็นที่น่าสนใจซึ่งถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนในภาพยนตร์

Attitude Against Patriarchal Society and LGBTQ: ทัศนคติต้านปิตาธิปไตยและความรักไม่จำกัดเพศ

เพราะการประสบความสำเร็จในโลกปิตาธิปไตยมันไม่ง่ายสำหรับผู้หญิงในโลกที่ผู้ชายเป็นใหญ่ ในโลกที่ผู้หญิงโดนคุกคามทางเพศไม่ว่าจะทางตรงหรือทางอ้อมเกือบจะตลอดเวลาโดยที่ผู้คุกคามนั้นไม่ตระหนักด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังทำผิดอยู่

แถมเมื่อดูสถิติจาก Washington Post ผู้ชายก็ไม่รู้ตัวจริง ๆ ด้วย ว่าผู้คุกคามทางเพศในที่ทำงานนั้นส่วนมากลอยตัวพ้นผิด !?

จากภาพจะเห็นได้ว่าเปอร์เซ็นต์ของผู้ชายที่ลอยตัวพ้นผิดนั้นมากถึง 95 % แต่จำนวนเปอร์เซ็นต์ที่ผู้ชายคิดนั้นดันต่ำกว่าความเป็นจริงมากคือ 56 เปอร์เซ็นต์

นี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มาร์ล่านั้นตั้งใจใช้ทางลัดเพื่อจะประสบความสำเร็จเพราะในเรื่องมีหลายครั้งหลายคราที่เธอถูกด่าทอและถูกกดทับด้วยสังคมปิตาธิปไตย

ในเรื่องผู้ชายคนนี้เป็นตัวแทนของ Misogonyและ Sexist เราจะเห็นได้จากคำผรุสวาทของเขาที่มีต่อมาร์ล่าว่าเขามีทัศนคติที่ไม่ดีต่อผู้หญิงและด่าทออย่างร้ายกาจว่าขอให้มาร์ล่าถูกข่มขืน

ส่วนด้าน LGBTQ ในเรื่องทลายกรอบเดิม ๆ ของรักไม่จำกัดเพศเนื่องจากมาร์ล่านั้นมีคนรักเป็นผู้หญิง แล้วผู้กำกับยังพิถีพิถันสื่อออกมาแบบหลุดจากภาพจำว่าต้องมีคนหนึ่งที่ดูเหมือนผู้ชาย หรือมีภาพลักษณ์ของ Masculine และคนหนึ่งที่มีลักษณะของ Feminine อีกด้วย เพราะทั้งคู่นั้นเป็นผู้หญิงสมัยใหม่ เรียกได้ว่า สาวมั่นที่ตามแฟชั่นทั้งคู่ และแค่เป็น 2 คนที่รักกันเท่านั้นเอง

สรุปท้ายบทความ

โดยรวมแล้ว I Care a Lot นั้นเป็นหนังเสียดสีสังคมทุนนิยมอย่างแสบสัน ไม่มากและไม่น้อยเกินไปจนรู้สึกว่าถูกยัดเยียดไอเดียบางอย่างให้ ถือว่าเหมาะแก่การดูสนุก ๆ ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนก็อดคิดไม่ได้ว่ามาร์ล่านั้นเป็นตัวแทนความประสบความสำเร็จของผู้หญิงยุคใหม่ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะมองเป็นตัวอย่าง (แต่ต้องไม่ร้ายแบบนางนะคะ😂😂😂)

หากใครอยากได้ Gadget ดี ๆ อย่างมือถือ แท็บเล็ต เอาไว้ไปดูภาพยนตร์ให้ได้ฟีลมาซื้อได้ที่ Kaidee นะคะ

ห้ามนอนตอนผีตากผ้าอ้อม ไม่ได้มีแค่ในไทย จริงหรือหลอก?

Mar 29, 2021 | ข่าวสาร และกิจกรรม

ไม่รู้ว่ามีคนเคยผ่านประสบการณ์โดนพ่อแม่พี่ป้าน้าอาในบ้านทักเวลาจะงีบช่วงโพล้เพล้บ้างหรือเปล่า แต่เราที่เกิดมาในช่วงเจนวายเป็นหนึ่งในผู้มีประสบการณ์ร่วมกับการได้ยินคำเตือนเหล่านี้จากคนที่บ้าน ถึงจะจำได้ไม่ละเอียดนักว่าตอนนั้นตัวเองรู้สึกยังไง จำได้แค่ว่า ได้ยินคำว่า “ผี” เปิดมาก็กลัวแล้ว ยอมทำตามแต่โดยดีแล้ว 

พอโตมา คำนี้ก็หายไปจากชีวิตบ้าง แต่พอบังเอิญผ่านมาได้ยินทีไร ก็จะอดสงสัยไม่ได้ทุกทีว่ามันมีที่มาที่ไปมาจากอะไร วันนี้เราเลยขอสนองนี้ดตัวเองด้วยการไปรวบรวมเรื่องราวที่มาที่ไปและความเชื่อเกี่ยวกับเวลาผีตากผ้าอ้อมมาฝาก

ไขข้อข้องใจความเชื่อเรื่องช่วง ‘ผีตากผ้าอ้อม’ คืออะไร มีที่มายังไง

‘ผีตากผ้าอ้อม’ คือชื่อที่คนไทยสมัยก่อนใช้เรียกช่วงเวลาโพล้เพล้ ใกล้พระอาทิตย์ตกดิน หรือประมาณ 16.00-18.00 น. ที่มาของชื่อ ‘ผีตากผ้าอ้อม’ บางคนก็บอกว่าเกิดจากท้องฟ้าที่เป็นสีแดงอมส้มเหลือง เหมือนกับเอาผ้าอ้อมไปตาก ในขณะที่บางคนก็บอกว่าเป็นความเชื่อเกี่ยวกับช่วงเวลาเย็น ๆ แดดร่มลมตกที่ภูติผีวิญญาณจะนำผ้าอ้อมของลูกออกมาตาก 

เนื่องจากตามความเชื่อโบราณ ว่ากันว่าเป็นช่วงเวลาที่เชื่อมต่อกันระหว่างโลกมนุษย์กับโลกที่สาม เหล่าวิญญาณ ภูติผีปีศาจ และมนุษย์ อาจจะวนเวียนอยู่ในสถานที่เดียวกัน จึงมีความเชื่อสืบต่อมาว่าเมื่อเรานอนในช่วงนี้ วิญญาณของเราที่อาจจะหลุดออกจากร่างในขณะหลับ อาจจะไปพบกับวิญญาณที่ผ่านไปมาในช่วงนั้นก็เป็นได้

ห้ามนอนช่วง ‘ผีตากผ้าอ้อม’ ความเชื่อนี้ไม่ได้มีแค่ในวัฒนธรรมไทย 

ในขณะที่คนไทยมีความเชื่อลี้ลับเกี่ยวกับการนอนช่วงใกล้พระอาทิตย์ตกดินเพราะเป็นช่วงที่ทั้งโลกมนุษย์และโลกหลังความตายเชื่อมโยงกัน ทางศาสนาฮินดูเองก็มีความเชื่อเกี่ยวกับการห้ามนอนช่วงพลบค่ำเช่นเดียวกัน 

แต่ทว่าต่างจากคนไทยที่มองช่วงเวลาผีตากผ้าอ้อมในแง่ลบ ความเชื่อทางศาสนาฮินดูจะมองช่วงเวลาโพล้เพล้ในแง่บวกมากกว่า ตามด้านล่างเลย 

• ตามความเชื่อของศาสนาฮินดู ช่วงรุ่งสางและพลบค่ำเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมาก เชื่อกันว่าเมื่อช่วงกลางวันและกลางคืนมาบรรจบกัน จะเป็นช่วงที่เทพเจ้าเสด็จลงมาให้พร เราจึงต้องพยายามเตรียมตัวให้พร้อมรับพรในช่วงนี้แทนที่จะหลบไปนอน

• ช่วงโพล้เพล้ก็เริ่มมืดแล้ว คนจะเริ่มเปิดไฟทั่วบ้าน หลาย ๆ บ้านจะเปิดไฟในช่วงเวลานี้เป็นกิจวัตร เชื่อว่าแสงสว่างช่วยขับไล่ความชั่วร้ายนอกบ้านและเป็นการต้อนรับเทพเจ้าที่เสด็จผ่านมา

ไขข้อข้องใจ นอนช่วงผีตากผ้าอ้อมไม่ดีจริงหรือ? วิทยาศาสตร์มีคำตอบ

เสพความเชื่อเหนือธรรมชาติที่อาจจะพิสูจน์ไม่ได้เกี่ยวกับการนอนช่วงผีตากผ้าอ้อมกันมาพอสมควรแล้ว จะไม่ให้ลองมองต่างมุม ลองพิสูจน์จากหลักวิทยาศาสตร์เลยก็คงไม่ได้ หากมองในมุมวิทยาศาสตร์ นอนหลับช่วงเย็นสามารถส่งผลกระทบต่อร่างกายเราจากหลายสาเหตุ 

นอนหลับช่วงผีตากผ้าอ้อม ทำนาฬิการ่างกายรวน

อย่างแรกเลยคือการนอนหลับผิดเวลา ทำให้ร่างกายและสมองไม่เคยชิน เนื่องจากก่อนนอน ดวงตาเราจะรับแสงและส่งไปยังสมองเพื่อปรับระบบไหลเวียนเลือดให้เหมาะกับอุณหภูมิร่างกาย ทำให้เวลาตื่นขึ้นมาช่วงที่มืดแล้ว ร่างกายจะสั่งให้สมองปรับระบบหลอดเลือดตามอุณหภูมิและเวลาจนเกิดการหดและขยายตัวของเส้นเลือดอย่างรวดเร็วและทำให้เกิดอาการปวดหัว เนื่องจากร่างกายปรับสภาพไม่ทัน

นอกจากนี้การนอนหลับผิดเวลาอย่างการนอนในช่วงเย็น อาจจะทำให้เราตื่นในช่วงกลางดึก หากเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ นาฬิการ่างกายอาจจะเริ่มส่งสัญญาณการนอนในช่วงที่ไม่ใช่เวลานอนอย่างช่วงเย็น และส่งสัญญาณตื่นในช่วงกลางดึก

หากนาฬิการ่างกายของเรารวน ก็จะทำให้เกิดปัญหาตามมา เช่น โรคเบาหวาน ความดันเลือดผิดปกติ อัตราการเต้นหัวใจผิดปกติ ความผิดปกติในระบบย่อยอาหาร อาหารไม่ย่อย ระดับฮอร์โมนผิดปกติ เป็นต้น 

ปรัชญาโยคะชี้นอนช่วงผีตากผ้าอ้อมยิ่งปลุกพลังลบในร่างกาย 

ตามหลักอายุรเวทซึ่งพื้นฐานมาจากศาสนาฮินดู  จะมีสิ่งที่เรียกว่าองค์ประกอบ 3 คณะ ซึ่งมาจากการแยกส่วนประกอบของสิ่งที่รวมกันเป็นหนึ่ง จะแบ่งเป็น

• สัตตวะ (sattva) คือ ความบริสุทธิ์ สร้างสรรค์
• รชัส (rajas) คือ อารมณ์ การเคลื่อนไหว พลังงาน การคุ้มครองรักษา
• ตมัส (tamas) คือ ความเฉื่อยชา หมดกำลัง ถดถอย

 โดยหลักการนี้เชื่อว่าหากเรานอนหลับช่วงใกล้พระอาทิตย์ตกดิน พลังตมัสจะเพิ่มขึ้น ทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย เฉื่อยชา ถดถอย

สรุปบทความ

‘ห้ามนอนช่วงผีตากผ้าอ้อม’ คำเตือนจากพ่อแม่ปู่ย่าตายายที่ใครหลายคนน่าจะเคยได้ยินมาบ้าง ความเชื่อเรื่องช่วงเวลาผีตากผ้าอ้อมเป็นช่วง  16.00 – 18.00 น. ใกล้พระอาทิตย์ตกดิน โบราณว่ากันว่าเป็นช่วงเวลาที่โลกมนุษย์เชื่อมต่อกับโลกวิญญาณ จึงห้ามให้ใครนอนในช่วงเวลานั้นเพราะวิญญาณอาจจะหลุดลอยออกจากร่างไปเจอกับวิญญาณ  

ทว่าในความเชื่อของศาสนาฮินดูที่ยึดถือปฏิบัติในต่างประเทศ เชื่อว่าช่วงเวลาใกล้พระอาทิตย์ตกดินเป็นช่วงที่เทพเจ้าจะเสด็จลงมาเยี่ยมเยียน และเป็นช่วงที่เราควรเปิดไฟสว่างเพื่อต้อนรับเทพเจ้าทั้งหลาย ดังนั้นจึงไม่ควรนอน

ในขณะเดียวกันทางวิทยาศาสตร์เองก็มีคำตอบเช่นกัน เพราะการนอนหลับในช่วงเย็นจะทำให้นาฬิการ่างกายของเราที่เคยชินกับการนอนกลางคืนรวน สิ่งแรกที่น่าจะเจอคือการตื่นกลางดึก ซึ่งจะไปกระทบกับกระบวนการซ่อมแซมร่างกายที่มักเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เรานอนหลับเป็นประจำ

อีกทั้งการนอนหลับในช่วงนั้นก็ยังเป็นการนอนผิดเวลา ทำให้สมองและดวงตาที่จดจำว่าต้องตื่นมาเจอแสงยามเช้าเกิดปรับสภาพไม่ทัน ทำให้เกิดอาการปวดหัว 

มาถึงตรงนี้ต้องบอกว่าความเชื่อเรื่องผีตากผ้าอ้อมนั้นสามารถได้ทั้งในมุมความเชื่อเหนือธรรมชาติและวิทยาศาสตร์ บางทีเรื่องหนึ่งก็สามารถอธิบายได้ในหลาย ๆ ด้าน ยังไงถ้าเพื่อน ๆ มีความเชื่อโบราณแบบไหนที่เคยเจอมาและหาคำตอบได้แล้วหรืออยากหาคำตอบ ก็เอามาแบ่งปันกันได้เลยค่าา

ผู้ชาย กับ CROP TOP ป็อปจะตาย

Mar 29, 2021 | ข่าวสาร และกิจกรรม

แม้ว่าโลกจะเปลี่ยนไปแค่ไหน มุมมองความคิดเรื่องเฟมินิสต์ (Feminism) จะเป็นที่ยอมรับกว้างขวางเพียงใด แต่เรื่องแฟชั่น และการแต่งตัวก็ยังคงถูกแบ่งเส้นชัดเจนระหว่างผู้ชาย และผู้หญิง 

หนึ่งในเครื่องแต่งกายที่ถูกแบ่งเส้นชัดเจนมากที่สุด รองลงมาจากเรื่อง… “กระโปรงนั้้น สำหรับผู้หญิง ผู้ชายใส่กระโปรงไม่ได้….”  นั่นก็คือ แฟชั่นการใส่เสื้อ ‘ครอปท็อป’ (CROP TOP) หรือ เสื้อเอวลอยของผู้ชายนั่นเอง 

ปัจจุบันเสื้อ ครอปท็อป เริ่มได้รับความนิยมจากผู้ชายฝั่งตะวันตกกันบ้างแล้ว ซึ่งจุดเปลี่ยนในครั้งนี้ ต้องขอบคุณเหล่าไอดอล นักแสดง และศิลปินชายชื่อดังทั้งหลาย ที่กล้านำเอาเครื่องแต่งกายที่ถูกคนบางกลุ่มขีดเส้นว่าเป็นแฟชั่นสำหรับหญิงเท่านั้น มาใส่ให้คนทั้งโลกได้เห็นอย่างไม่อาย อีกทั้งยังช่วยโปรโมทความเท่าเทียมกันของเพศ และความกล้าในการถ่ายทอดความเป็นตัวเองผ่านเสื้อผ้าที่ใส่ โดยไม่แคร์ว่าใครจะพูดอย่างไร

ยกตัวอย่างเซเลบที่ร็อกไอเทมครอปท็อป อย่างผ่าเผย เช่น หนุ่มอังกฤษ ที่สุดของความฮอตในทศวรรษนี้ Harry Style, ขวัญใจวัยรุ่น R&B Rapper อย่าง Jaden Smith หรือจาก K-POP ฝั่งเอเชีย เช่น Bobby จาก iKon และอีกมากมาย  

แม้ว่าผู้ชายฝั่งตะวันตก จะเริ่มกลับมานิยมเสื้อ ครอปท็อป หรือเสื้อเอวลอยกันแล้ว แต่ต้องยอมรับเลยว่า ฝั่งผู้ชายไทยบ้านเรา ยังไม่เปิดใจ หรือกล้าใส่เสื้อ ครอปท็อป กันสักเท่าไร 

จริงๆ แล้วเสื้อครอปท็อป มีเรื่องราว ความเป็นมาที่น่าสนใจ ย้อนรอยไปถึงรุ่นคุณปู่เลยทีเดียว 

วันนี้เราจะพาเพื่อนๆ ไปดูประวัติความเป็นมาของผู้ชายใส่เสื้อ ครอปท็อป กัน และไม่แน่นะคะ เมื่อเพื่อนๆ อ่านบทความนี้จบ หลายคนอาจจะอยากซื้อเสื้อ ครอปท็อป ให้แฟนใส่ หรือคุณผู้ชายทั้งหลายอาจจะรีบพุ่งตัวไปหาซื้อเสื้อ ครอปท็อป ใส่กันเลยก็ได้

ที่มาของ CROP TOP (ครอปท็อป)

ในเรื่องเลวร้ายทุกเรื่อง มักจะมีเรื่องดีๆ แอบซ่อนไว้เสมอ การกำเนิดของเสื้อ ครอปท็อป ก็นับได้ว่าเป็นเรื่องดีๆ ที่เราได้รับมาจากเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1940) เช่นกัน ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้น 

ทำให้เกิดการขาดแคลนเนื้อผ้า (Fabric) ซึ่งแน่นอนว่าเนื้อผ้าเป็นวัตถุดิบหลักของการผลิตเสื้อ ดีไซเนอร์ของบริษัทแฟชั่นมากมาย จึงพยายามออกแบบเสื้อที่ใช้วัตถุดิบเนื้อผ้าให้น้อยที่สุด แต่อย่างไรก็ตาม เสื้อที่ว่านั้นต้องยังมีโครงของความเป็นเสื้ออยู่ 

นี่เองจึงเป็นที่มาของเสื้อเอวลอย (เสื้อครอปท็อป) ซึ่งเป็นเสื้อที่ตัดเนื้อผ้าบริเวณด้านล้างออก หลังจากที่เสื้อ ครอปท็อป ได้ถูกวางจำหน่าย ก็ได้ความสนใจอย่างมากจากผู้หญิง ซึ่งพวกเธอนิยมนำเสื้อ ครอปท็อป ที่ว่ามาใส่กับกระโปรงเอวสูงค่ะ

 ครอปท็อปในยุค 70s 

ว่ากันว่า ยุค 70s เป็นยุคทองของวงการแฟชั่น และแน่นอนว่ามันเป็นยุคทองของแฟชั่นเสื้อ ครอปท็อป ด้วยเช่นกัน ในยุคนี้ ผู้ชายนิยมใส่เสื้อ ครอปท็อป มากกว่ายุคไหนๆ ในประวัติศาสตร์เลยล่ะค่ะ แต่อิทธิพลของเสื้อ ครอปท็อป นั้น ไม่ได้มาจากศิลปิน ดารา หรือนักแสดงเหมือนกับสมัยนี้นะคะ

ความนิยมของเสื้อ ครอปท็อป ในยุคนั้นกลับมาจาก กีฬา ค่ะ เนื่องจากสมัยนั้นโรงยิมออกกำลังกายหลายแห่งได้ประกาศสั่งห้ามไม่ให้ผู้ใช้งานถอดเสื้อระหว่างออกกำลังกาย จึงทำให้มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง ตัดเสื้อท่อนล้างออก จุดประสงค์ก็เพื่อความสะดวกสบายขณะออกกำลังกาย แต่ในขณะเดียวกัน ไม่ผิดกฎของโรงยิมด้วยนั่นเอง 

นอกจากนี้ เหล่า นักกีฬายกน้ำหนัก ก็หันมาใส่เสื้อครอปท็อป ด้วยเช่นกัน เพราะเสื้อครอปท็อป มีขนาดพอดีกับตัว ซึ่งจะช่วยให้ยกเวทได้คล่องตัวมากกว่าการใส่เสื้อยืดธรรมดา ที่อาจจะติดแขน และเกะกะเวลายกเวทได้

และที่คุ้นตากันมากที่สุด เห็นจะเป็นเสื้อครอปท็อปในหมู่ นักกีฬาอเมริกันฟุตบอล ก่อนที่ทาง National Collegiate Althletic Association (NCAA) ได้แบนเสื้อ ครอปท็อป ตัวปัญหา ไม่ให้นักกีฬาใส่ลงแข่ง นั่นเองค่ะ 

 ครอปท็อปในยุค 80s  – 90s

ในยุค 80 เสื้อ ครอปท็อป ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม เช่นกัน แม้จะสู้ความนิยมในยุค 70s ไม่ได้ แต่ก็มีหลักฐานมากมาย ที่บ่งบอกถึงความฮ็อตฮิตของเสื้อ ครอปท็อป ในหมู่วัยรุ่นชายในยุคนี้ ซึ่งหลักฐานนั้น ก็คงหนีไม่พ้นภาพของเหล่านักแสดง และศิลปินที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ ผ่านสื่อต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น มิวสิกวิดีโอ, ภาพยนตร์ หรือ นิตยสารแฟชั่น

ขวัญใจแม่ของพวกเรา อย่างพระเอกฮอลลีวูดในตำนาน Johnny Depp จากภาพยนตร์เรื่อง A Nightmare on Elm Street (1984) ก็ได้ใส่เสื้อเอวลอย โชว์หน้าท้อง กับกล้ามน้อยๆ เช่นกัน แม้เรื่องนี้จะไม่ใช่เรื่องแจ้งเกิดของเขา แต่ต้องขอบอกเลยว่า “Johnny Depp With His ครอปท็อป” (จอนนี่ เดปป์ กับเสื้อ ครอปท็อป ของเขา) ได้สร้างความฮือฮาไม่ใช่แค่กับผู้หญิงเท่านั้น แต่หนุ่มๆ เองก็ต่างร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า ลุคนี้ ‘โคตรคูล’

Prince Roger Nelson ราชาร็อกเกอร์สมัยนั้น ก็เป็นอีกคนที่ทำให้เทรนด์การใส่เสื้อเอวลอยในหมู่ผู้ชาย ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง เพราะหลังจากที่เขาได้ใส่เสื้อ ครอปท็อป ขึ้นคอนเสิร์ตเมื่อปี 1986 ลุคของเขาบนเวที ก็ทำเอาแบรนด์แฟชั่นชั้นนำระดับโลก ต่างรีบทยอยผลิตเสื้อเอวลอยออกมาแข่งกันอย่างล้นตลาดเลยทีเดียว

ครอปท็อป ในปัจจุบัน

ปัจจุบันความนิยมการใส่เสื้อ ครอปท็อป ของเพศชาย มีจำนวนวลดลงอย่างเห็นได้ชัด ทั้งนี้เนื่องจากเสื้อ ครอปท็อป กลายเป็นแฟชั่นที่ได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่ม LGBTQ+ แน่นอนว่าไม่ใช่ LGBTQ+ ทุกคนจะชอบใส่เสื้อ ครอปท็อป นะคะ การเหมารวมกลุ่มบุคคล หรือที่เรียกว่าการ ‘Generalize’ นั้น เป็นเรื่องล้าหลังไปแล้ว ถึงอย่างไรก็ตาม ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเสื้อ ครอปท็อป นั้น เป็นไอเทมที่ทำให้ผู้สวมใส่ได้มีโอกาสโชว์กล้ามหน้าท้อง โดยไม่ต้องถอดเสื้อ อีกทั้งยังดึงดูดความสนใจได้ดี โดยไม่ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องอะไรเยอะแยะ จึงไม่แปลกใจ ที่เสื้อครอปท็อปจะกลายเป็นที่นิยมของหนุ่มๆ หัวใจสาวซะส่วนใหญ่

ซึ่งนี่เอง ทำให้ผู้ชายที่อยากจะหยิบเอาเสื้อเอวลอยมาใส่ ถูกกลุ่มคนที่ต่อต้าน และยังไม่เปิดใจยอมรับกลุ่ม LGBTQ+ เหมารวมว่าเป็นสาวประเภทสอง หรือเป็นเกย์  

อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าดีใจอย่างยิ่ง ที่วงการ High Fashion (ไฮแฟชั่น) ในปัจจุบัน มีมุมมองการใส่เสื้อ ครอปท็อป ของเพศชายแตกต่างจากกลุ่มบุคคลดังกล่าว แบรนด์ดังมากมายในปัจจุบัน ก็ได้ผลิตเสื้อเอวลอยออกมาสำหรับผู้ชายโดยเฉพาะ ทำให้ไอเทมเสื้อ ครอปท็อป ของผู้ชาย กลายเป็นเทรนด์ไฮแฟชั่นอีกไอเทมหนึ่งเลยก็ว่าได้

‘Bobby Abley’

แบรนด์ ‘Menwear’ ชื่อดังจาก UK ก็ได้ปล่อยเสื้อ ครอปท็อป สำหรับผู้ชายในคอลเล็กชันปี 2016 ของเขา แถมยังได้อวดความไฮแฟชั่น ของเสื้อ ครอปท็อป บนรูปร่างของผู้ชาย ให้พวกเขาได้เดินบนรันเวย์ได้อย่างสง่างามอีกด้วย

Gucci

ล่าสุดในแฟชั่นวีคเมื่อปี 2020 ที่ผ่านมา Gucci แฟชั่นเฮ้าส์ แถวหน้าของโลก ก็ได้เปิดตัวคอลเล็กชันฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาว ของเขา แน่นอนว่าชุดที่ดึงดูดความสนใจจากผู้ชมมากที่สุดคือ เสื้อสเว็ตเตอร์ที่ถูกนำมาดัดแปลงเป็นเสื้อครอปท็อปสำหรับผู้ชายนั่นเอง

ถือว่ารันเวย์ของ Gucci ในครั้งนี้ ได้ให้คำตอบเราชัดเจนเลยว่า วงการแฟชั่นนั้น สนับสนุน และให้ไฟเขียวกับแฟชั่นเสื้อครอปท็อปของผู้ชายมากแค่ไหน

 เจมส์-ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ

อย่างที่ได้กล่าวไปตอนต้นว่าฝั่งไทยเรา มีน้อยมากที่ผู้ชายจะกล้าใส่เสื้อครอปท็อปกัน แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่า จะไม่มีใครลองแฟชั่นนี้เลยนะคะ เมื่อช่วงเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว หนุ่ม เจมส์-ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ แห่งวง TRINITY ก็ได้โชว์เอวบางๆ ของเขาในมิวสิกวิดีโอเพลง YESTERDAY TODAY TOMORROW ด้วยเสื้อครอปท็อปสีดำสุดเท่ 

นี่อาจจะเป็นเพียงแค่เรื่องราวเล็กๆ เป็นเพียงแค่คอสตูมของนักร้องในมิวสิกวิดีโอ แต่ทุกการเปลี่ยนแปลง มันย่อมเริ่มจากจุดเล็กๆ ไม่ใช่เหรอคะ

สรุปท้ายบทความ

สไตล์การแต่งตัว แน่นอนว่ามันเป็นความชอบส่วนบุคคล ดังนั้นจึงไม่มีผิด ไม่มีถูก ไม่ว่าเพื่อนๆ อยากจะใส่เสื้อกล้ามกับกางเกงบ๊อกเซอร์ไปเดินสยาม หรือใส่เสื้อแจ็คเก็ตหนังกับกางเกงขาเดปไปซื้อของใช้เข้าบ้านที่โลตัส ตราบใดที่มันไม่เดือดร้อนใคร และถูกกาลเทศะแล้ว มันก็คือสไตล์ของเรา ความชอบของเรา และความเป็นเรา

และถ้าบทความนี้จะสามารถให้ประโยชน์อะไรกับเพื่อนๆ ได้สักอย่าง เราอยากให้เพื่อนๆ ได้รู้ว่าเสื้อผ้าที่ดูดีที่สุดบนตัวเรานั้น คือ ‘ความมั่นใจ’ เพราะถ้าเพื่อนๆ มีความมั่นใจสักอย่าง จะไม่มีคำพูดของใครที่สามารถทำร้ายเราได้ และความมั่นใจนี้ จะทำให้เพื่อนๆ Rock, Slay, Destroy ทุกชุดแน่นอน

คนไหนอยากลองสไตล์ใหม่ๆ แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มที่ไหน ที่ราคาไม่สร้างหนี้สินตามมา….. ลองแวะมาที่ Kaidee ค่ะ คลิกเลย